Aflevering 22 — 128 Pounds. She Called Me Her Water Boy.
Info
Een man van 128 pound wordt rondgecommandeerd als de waterjongen van een vrouw in dit romantische drama met omgekeerde machtsverhoudingen. Het verhaal opent met een bijnaam waar niemand om heeft gevraagd. De hoofdpersoon is de man van 128 pound, en de vrouw die de leiding heeft, heeft besloten dat zijn taak is om water voor haar te halen. Hij doet wat hem wordt opgedragen, volgt haar bevelen op en houdt zijn hoofd laag, in de hoop dat elke dag rustig voorbijgaat. Zijn gehoorzaamheid wordt echter opgevat als bewijs dat hij helemaal niets te zeggen heeft, dus elke klusje wordt een kleine test van hoeveel hij bereid is te slikken. Tussen hen is het evenwicht allesbehalve vanzelfsprekend. Zij geeft de bevelen en hij voert ze uit, en elke eis drijft hen verder uit elkaar, ook al tonen momenten van stille fatsoenlijkheid dat hij meer is dan de rol die zij hem toekent. Hoe langer hij de bijnaam laat staan, hoe moeilijker het wordt voor de mensen om hem heen, en voor hemzelf, om hem als gelijke te zien. Een weigering hier of een zachte vriendelijkheid daar verschuift de zaken met een paar centimeter, maar elke tegenslag maakt de volgende stap duurder. Wie gecharmeerd is van een onderschatte held zal genoeg te zien krijgen. De sfeer blijft scherp, met meer spanning dan troost, en het verhaal haast zich niet om te onthullen waartoe hij bereid is te riskeren. Let op wat hij ervoor kiest te zeggen en wat hij achter zijn tanden houdt. 128 Pounds. She Called Me Her Water Boy. is op die terughoudendheid gebouwd, en elke scène vraagt hetzelfde: hoe lang kan hij zwijgen voordat de hele kamer hem hoort?




