ตอนที่ 94 — ฉันลืมไซเรน แต่เขาไม่เคยลืมฉัน
รายละเอียด
นักวิจัยภาคสนามที่สอนท่ารำเกี้ยวพาราสีให้ไซเรนตนหนึ่ง กลับพบว่าเขาได้อ้างสิทธิ์เธอเป็นคู่ครองของตน และเหตุการณ์ช่วยชีวิตที่ถูกลืมก็หวนคืนมา มิรา เฮล เป็นนักวิจัยที่ต้องการเพียงบทเดียวที่สมบูรณ์เพื่อจบวิทยานิพนธ์ แผนของเธอเรียบง่าย คือสังเกตสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลแปลกประหลาดตัวหนึ่ง บันทึกสิ่งที่มันทำ แล้วเดินจากไปพร้อมบันทึกที่สมบูรณ์ เมื่อเธอพบออเรนในส่วนลึกของท้องทะเล เขาดูเหงาและอยากรู้อยากเห็น เธอจึงสอนเพลงและชุดท่าทางให้เขาเพื่องานภาคสนามของเธอ เธอเชื่อว่าบทเรียนนั้นไร้พิษภัย สิ่งที่เธอมองไม่เห็นคือ สำหรับออเรน มันคือการอ้างสิทธิ์เหนือเธอ ความจริงเผยออกมาเมื่อมิรารู้ว่าออเรนเป็นอะไรกันแน่ และเธอพยายามหนีไป แต่เขาไม่ยอมให้เธอไป เขากลับพาเธอไปยังเกาะที่โดดเดี่ยว ซึ่งวันเวลาของเธอไม่ได้เป็นของเธออีกต่อไป ร่างกายของเธอเริ่มเปลี่ยนแปลง และความทรงจำที่ฝังลึกผุดขึ้นมาเหนือผิวน้ำ ได้แก่ วัยเด็กที่เธอคิดว่าสูญหายไปแล้ว และช่วงเวลาที่ออเรนดึงเธอพ้นจากอันตราย ตอนนี้เธอต้องชั่งน้ำหนักระหว่างชีวิตที่สร้างขึ้นมากับไซเรนที่อาจเป็นสิ่งเดียวที่คงอยู่ในอดีตของเธอ ทุกการตัดสินใจของเธอทำให้เส้นทางข้างหน้าแคบลง ฉันลืมไซเรน แต่เขาไม่เคยลืมฉัน เป็นเรื่องราวที่ผสมผสานอารมณ์และความโหยหาได้อย่างละเอียดอ่อน ฉากเงียบ ๆ แฝงความรู้สึกถึงอันตราย ส่วนช่วงเวลาอ่อนโยนก็ดูเปราะบางเพราะเหตุนั้น การถูกบังคับให้ใกล้ชิดกันบนเกาะทำให้มิราและออเรนต้องอยู่ใกล้กันในแบบที่ทั้งคู่มองข้ามไม่ได้ ขณะที่แนวคิดเรื่องคู่ครองที่ถูกกำหนดไว้ผลักทุกบทสนทนาไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า ประวัติการเป็นผู้ช่วยชีวิตในวัยเด็กทำให้ความโรแมนซ์มีรากฝังลึกที่ทอดเงาเหนือทุกสายตาที่พวกเขามองกัน คำถามที่ยังคงติดอยู่ในใจคือ มิราถูกดึงดูดไปหาไซเรนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ หรือไปหาผู้ที่เคยช่วยชีวิตเธอเมื่อนานมาแล้วกันแน่?




