29. Bölüm — 128 Pounds. Bana Su Çocuğu Diyordu.
Hakkında
Ağırlığı 128 pound olan bir adam, bu ters güç dinamikli romantik dramda bir kadının su çocuğu gibi emir yağmuruna tutulur. Hikâye, kimsenin istemediği bir lakapla açılıyor. Başrolde 128 pound ağırlığındaki adam var; sorumlu kadın ise onun işinin kendisine su getirmek olduğuna karar vermiş. Adam söyleneni yapıyor, emirlere uyuyor ve başını eğip her günün sessizce geçmesini umuyor. Ancak onun bu uyumu, hiç söz hakkı olmadığının kanıtı sayılıyor; bu yüzden her iş, ne kadarına katlanabileceğinin küçük bir sınavına dönüşüyor. Aralarındaki denge hiç de yerine oturmuş değil. Kadın emir veriyor, adam uyguluyor ve her talep onları biraz daha uzaklaştırıyor; yine de anlık nezaket belirtileri, adamın kendisine biçilen rolden çok daha fazlası olduğunu ima ediyor. Lakabın ne kadar uzun süre kalırsa, çevresindeki insanların, hatta adamın kendisinin de onu eşit olarak görmesi o kadar zorlaşıyor. Burada yapılan bir ret ya da orada gösterilen bir nezaket işleri birkaç santim kaydırıyor, ama her geri adım bir sonraki hamlenin bedelini artırıyor. Göz ardı edilen bir kahramanı seven herkes izlemeye değer pek çok şey bulacak. Atmosfer keskin; rahatlıktan çok gerilim var ve hikâye, adamın neleri göze alabileceğini hemen açığa vurmak için acele etmiyor. Ne söylediğine ve dişlerinin arkasında neyi sakladığına dikkat edin. 128 Pounds. Bana Su Çocuğu Diyordu. tam da bu ketumluk üzerine kurulu ve her sahne aynı soruyu soruyor: Bütün oda onu duymadan önce adam ne kadar süre sessiz kalabilir?




