27. Bölüm — Uzaylı Alfa'nın Esiri
Hakkında
Kaptan Vane, kendisini isteyen güçlü bir uzaylı tarafından kaçırılır; bu paranormal erkek-erkeğe romantizmde esaret yavaş yavaş şefkate dönüşür. Vane, göreve gönderildiği işi bitirmeye hazırdır; ancak operasyon o işi tamamlayamadan çöker. Kendine geldiğinde bir esirdir; zincirlere vurulmuş ve açıklayamayacağı işaretlerle damgalanmıştır. Esir tutanı, sınırsız bir güce sahip bir uzaylıdır ve Vane'in kendisine ait olduğuna karar vermiş, onu bırakmak niyetinde değildir. Vane'in içgüdüsü savaşmaktır, ama her direnişi ona elinde kalan kontrolün ne kadar az olduğunu hatırlatır. Uzaylının Vane üzerindeki hakimiyeti basit bir sahiplenmeden daha karmaşıktır. Kaptana hiç kaybolmayan bir dikkatle bakar; onu tutan eller ise şaşırtıcı biçimde özenlidir ve sağladığı koruma, sessizliği kadar okunması zordur. Vane boyun eğmeyi reddeder, ama her başkaldırısı ona bir şeye mal olur ve her küçük taviz ikisi arasındaki dengeyi değiştirir. Uzaylının gerçekte ne olduğu ve kaptanı yanında tutmak için nelere razı olacağı sorusu her sahneyle daha keskinleşir. Aynı duvarları paylaştıkça, esir tutanı esirden ayırmak giderek zorlaşır. Uzaylı Alfa'nın Esiri, bilinçli bir tempoyla ilerler; ağırlığın büyük kısmını sessizliğe ve yan bakışlara bırakır. Fantastik ortam romantizme başka dünyevi bir keskinlik katar; merkezindeki erkek-erkeğe ilişki ise uzun süre akılda kalan küçük anlarla açılır. Tehlikeli bir koruyucu, inatçı bir esir ve yavaş yanan bir bağ, paranormal romantizmi gergin ve kişisel olmasını isteyenler için güçlü bir tercih. Vane hangi kendini ne kadar vereceğine hâlâ karar vermedi; uzaylı ise bunun karşısında ne yapacağına henüz karar vermedi.




