4. Bölüm — Ejderha Kraliçe’nin Önünde Diz Çök
Hakkında
Yedi yıllık saklanmanın ardından bir ejderha kraliçesi, şifacı kılığına girip kendisini küçük düşüren sevgilisinden intikam almak için geri döner. Bir zamanlar ejderha kraliçesi olan Veya, yedi yıldır gözlerden uzak yaşıyor. Şimdi sade kıyafetlerle geri dönüyor; şifacılık yapıyor ve yardım etmek için geldiği insanların arasında fark edilmeden kalmayı umuyor. Planı yalnızca kısa bir süre tutuyor. Bir zamanlar sevdiği adam bir kalabalığın önünde ona döndüğünde, yıllardır inşa ettiği sakinlik çatlamaya başlıyor ve kendinden ne kadarını açığa vuracağına karar vermek zorunda kalıyor. Kılığı, onu güvende tutan tek şey; yuttuğu her acımasızlık bu kılığı biraz daha aşındırıyor. Eski sevgilisiyle her karşılaşmanın üzerinde eski bir geçmiş asılı duruyor ve sakin sesinin altında sakladığı yaralar, kabul etmek istediğinden daha fazla acıyor. Hastalara duyduğu merhamet onu yere basan bir güç, ama aynı zamanda ilgi çekmemesi gereken gözleri de üzerine çekiyor. Attığı her adım, artık dolanamayacağı bir ana biraz daha yaklaştırıyor onu. Ejderha Kraliçe’nin Önünde Diz Çök, fantastik öğeleri saray entrikalarıyla harmanlıyor; ama en güçlü sahneleri çoğu zaman küçük anlardan oluşuyor: bir bakışın bir an fazla uzayan hali, bir cümlenin bıçak gibi batması. İntikam hattı romantizmine gerçek bir keskinlik katıyor, gizli kimlik teması ise her saray konuşmasını gergin tutuyor. Tonu ölçülü ve kişisel; şifacının sade pelerini ile kraliçenin gururu arasındaki karşıtlık hikâyeye sessiz bir güç veriyor. Açık kalan soru, maskenin tamamen düşmeden önce Veya’nın ne kadar ileri gideceği.

