25. Bölüm — The Last Seven Tears of The Mermaid Bride
Hakkında
Kraliyet ailesine evlenen sessiz bir deniz kızı gelin, bir prensin soğukluğu, sarayın zulmü ve geri sayan bir lanetle yüzleşerek hayatta kalmalı. Ariel, Prens Lucian'ın yanında durabilmek için sesini takas etti; şimdi yalnızca adıyla kraliçe. Kocası ona nadiren bakıyor; etrafındaki kadınlar, metresi Selina ve üvey annesi Iris, her fırsatta onu istenmeyen biri gibi hissettiriyor. Zamanı azalıyor. Onu hayatta tutan büyülü inciler tükeniyor ve son inci kırıldığında deniz onu alacak. Aralarındaki her konuşma sözsüz gerçekleşmek zorunda; bir an fazla uzun süren bakışlarla ya da tereddüt eden bir elle. Lucian mesafesini koruyor, Ariel ise soğukluğunun bir zırh mı yoksa gerçeğin ta kendisi mi olduğunu anlayamıyor. İncilerin azalmasıyla Selina ve Iris avantajlarını kullanıyor; her küçük incitmeyi onun yerini hatırlatan bir uyarıya dönüştürüyorlar. Her küçük yakınlık anı, aynı zamanda lanetin tamamlanacağı güne onu biraz daha yaklaştırıyor. Asıl soru yalnızca Lucian'ın onu fark edip etmeyeceği değil, beklerken kendinden ne kadarını kaybetmeyi göze alabileceği. Dizi, kayıp üzerine yavaş yanan bir hikâye olarak işliyor; görkemli deniz altı görüntüleri ve hiç tam dağılmayan melankolik bir havayla. Deniz kızı hikâyelerini seven herkes, fantastik ortamın süs olarak değil gerçek duygusal ağırlık için kullanıldığını görecek. The Last Seven Tears of The Mermaid Bride ayrıca birkaç tanıdık unsura da dayanıyor: saray duvarları içinde bir ihanet, bırakmayı reddeden zehirli bir aşk ve henüz şekillenmeye başlayan bir intikam yayı. Her iplik Ariel'i farklı bir yönden çekiyor ve hiçbiri ona dinlenme fırsatı vermiyor. Bir kavşakta duruyor: kendisine asla karşılık vermeyebilecek bir koca için uzanmaya devam mı etmeli, yoksa gücünü kendisine haksızlık edenlere mi çevirmeli?




