52. Bölüm — Bana Dokunma
Hakkında
Bir kadının dokunuşunda bayılan zengin bir CEO, onu ayakta tutabilecek tek kişi olan temizlikçiyle sahte bir evliliğe sıkışıp kalır. Şirketi yöneten bu adamın bedeni, asla esneyemeyeceği bir kurala uyar: bir kadının dokunuşu onu bir anda baygın düşürebilir. Günleri bu riske göre düzenlenmiştir; planladığı toplantılardan kendisine yaklaşmasına izin verdiği insanlara kadar her şey buna göre ayarlıdır. Dramsız işleyen bir hayat istediği için kağıt üzerindeki bir evlilik kulağa pratik bir çözüm gibi gelir. Derken temizlikçi Violet hayatına girer ve onun dokunuşunda bilincini kaybetmeyen tek kadın odur. O andan itibaren kendi kurduğu özenli plan daha az sağlam görünmeye başlar. Violet, onun durumuna çekinerek yaklaşmaz. Yanında durur ve küçük anlar, üzerinde anlaştıkları kuralları esnetmeye başlar. Olması gerekenden biraz uzun süren bir el, ikisinin de planlamadığı birkaç samimi konuşma ve bir zamanlar formaliteden ibaret gibi görünen sözleşme, giderek daha fazlası gibi hissettirmeye başlar. Dışarıda bir rakip, onların özel düzenini kamuoyunun gözü önünde bir savaşa dönüştürür; manşetler yayılır, kurduğu şirketi tehdit eden bir dava açılır. Çift, riske ne kadar girmeye razı olduklarına ve duygularının hâlâ anlaşmanın içinde kalıp kalmadığına karar vermek zorundadır. Bana Dokunma, nazik bir romantizmi kamusal bir mücadelenin baskısıyla harmanlıyor. CEO romantizmi hikâyeye ağırlığını verirken, zorunlu yakınlık iki çok farklı insanı aynı odalarda ve aynı zor seçimlerin karşısında tutuyor. Ton şoktan çok şefkate yaslanır; bu yüzden en güçlü sahneler çoğu zaman sessiz olanlardır: destekleyici bir el, bir an fazla uzun tutulan bakış, kimsenin izlemediği bir söz. Atılan her adım hak edilmiş gibi hissettirir. Açık kalan soru, rakibin nereye kadar gideceği ve bir formalite olarak başlayan bu bağın her yandan gelen baskıya karşı ayakta kalıp kalamayacağıdır.




